خانه / پلتفرم / PC / نقد و بررسی Batman Arkham Knight

نقد و بررسی Batman Arkham Knight

پس از عرضه ی نخستین قسمت از مجموعه ی Arkham بنام Batman Arkham Asylum و در پی موفقیت آن، استودیوی Rocksteady ساخت قسمت دوم تحت عنوان Batman Arkham City را کلید زد که در نهایت منجر به خلق اثری ممتاز و برجسته شد و توانست نام خود را بعنوان بهترین بازی ویدیویی اقتباسی از کمیک بوک ها از طرف کتاب رکوردهای گینس ثبت کند. داستان و روایت مناسب، گیم پلی تکامل یافته ی Arkham Asylum ، نوآوری و در عین حال وفاداری به ریشه ی بتمن باعث شد که Arkham City تبدیل به همان بازی ای شود که طرفداران خفاش گاتهم سالها در انتظارش بودند. اما متاسفانه ناشر این سری یعنی کمپانی برادران وارنر ( Warner Bros ) تصمیم گرفت که وظیفه ی ساخت و توسعه نسخه بعدی سری تحت نام Arkham Origins که وقایع آن پیش از Arkham Asylum اتفاق می افتاد را به استودیوی شعبه مونترال خود واگذار کند. Arkham Origins هر چند بازی خوبی بود اما در مقام مقایسه با Arkham City یک عقب گرد محسوب می شد. حال بار دیگر Rocksteady بازگشته تا با آخرین شماره از سری Arkham پرونده ی این ابرقهرمان محبوب را،برای حداقل مدتی کوتاه، ببندد و داستانی را که خود آغازگرش بود به سرانجام برساند. در این نقد بررسی می کنیم که آیا استودیوی راکستدی توانسته با Batman Arkham Knight از زیر سایه ی موفقیت Batman Arkham Asylum بیرون آید و اثری بهتر خلق کند یا به تکرار همان فرمول موفقی که در Arkham Asylum و بعدتر Arkham City بوجود آورده، این بار در مقیاسی بزرگتر، بسنده کرده؟  با بازی پلی و نقد و بررسی Batman Arkham Knight همراه باشید.

همه چیز از شب هالووین شروع شد. دشمن قدیمی قهرمان ما، مترسک ( Scarecrow ) با متحد کردن دیگر دشمنان بتمن مثل پنگوئن( Penguin )، دث استروک ( Deathstroke )، فایرفلای ( Firefly ) ، دوچهره ( Two-Face )، ریدلر ( Riddler ) و تازه واردی بنام آرکهم نایت ( Arkham Knight ) قصد دارد تا با پخش گاز سمی خود ( Fear Toxin )شهر گاتهم را به زانو درآورد و شمن آن نقاب از چهره ی تنها محافط این شهر یعنی بتمن بردارد و هویت او را آشکار کند. در پی تهدیدات مترسک، ساکنین و غیرنظامیان شهر را تخلیه می کنند و حالا بزرگترین شهر دنیا جولانگاه تبهکارانی شده که مانند سیل عظیمی به دیواره ی تنها سد نیمه مقاوم یعنی نیروی پلیس گاتهم ( GCPD ) می زنند. تنها امید نیروی پلیس و مردم هم به شوالیه ی تاریکی ست که بتواند این شهر سقوط کرده را یکبار دیگر نجات دهد.

نقطه آغاز داستان به مانند شماره های قبلی محرک خوبی برای شروع به حساب می آید و بدون اینکه مخاطب ناآشنا به این دنیا را گنگ کند، چشم اندازی از وقابع پیش آمده و رویدادهای گذشته ترسیم می کند. دشمنان اصلی بتمن در این قسمت Scarecrow و Arkham knight هستند که با Scarecrow از عناوین قبلی آشنا هستیم اما Arkham Knight شخصیتی است که فقط برای این بازی خلق شده و در هیچ کمیک یا اثر دیگری برپایه ی بتمن او را نمی بینیم. شخصیت پردازی Arkham Knight و دلیل او برای دشمنی با بتمن تا نیمه ی دوم بازی به درستی شرح داده نمی شود و مشخص نیست که چرا Arkham Knight به این شدت با بتمن کینه و دشمنی دارد. او نقاط ضعف و قوت بتمن را به خوبی می شناسد و از هویت واقعی او هم باخبر است اما تا اواسط داستان هیچ تلاشی برای برملایی آن نمی کند، در عوض مدام با بتمن می جنگد. هنگامی هم که هویت اصلی Arkham Knight برای بازیکن ( بتمن ) فاش می شود با یکی از دم دستی ترین بهانه ها و سیر شکل گیری شخصیت در سری رو به رو هستیم. Arkham Knight همان رابین است. بهتر است توضیحی راجع به رابین های مختلف که در طول زمان در کنار بتمن مبارزه کردند بدهم :

  • اولین رابین، دیک گریسون ( Dick Grayson ) نام دارد. دیک از کودکی در سیرک خانوادگی گریسون بعنوان بندباز و ژیمناستیک کاری ماهر سرتاسر جهان گشته تا بعد از به قتل رسیدن خانواده اش تحت سرپرستی بروس وین قرار می گیرد و لقب رابین را برای خود انتخاب می کند. بعدها دیک گریسون راهش را از بتمن جدا می کند و اینبار در شهری دیگر به اسم بلادهون ( Bludhaven ) با لقب Nightwing به سبک بتمن مشغول اجرای عدالت می شود. حتی در این نسخه هم گاهی به کمک بتمن می آید و با هم تشکیلات قاجاق سلاح پنگوئن را یکی یکی از بین می برند.
  • دومین رابین جیسون تا ( Jason Todd ) است که بعد از جدایی دیک به بتمن می پیوندد و لقب رابین را می گیرد. در هنگام وقایع Arkham Asylum اسیر جوکر می شود و در ادامه توسط او تحت شکنجه های شدید روحی و جسمی قرار می گیرد و رفته رفته به این باور می رسد که بتمن فقط از او سواستفاده کرده و وقتی دیده دیگر نیازی به جیسون ندارن به او خیانت کرده و برای او ارزشی قائل نیست، پس تبدیل به Arkham Knight می شود و با Scarecrow همکاری می کند تا انتقام شخصی خود را از بتمن بگیرد. پس از اتفاقات این نسخه ( Batman Arkham Knight ) و وقتی متوجه اعتماد و علاقه ی بتمن و همچنین پشیمانی واندوه اش برای از دست دادن او می وشد، هویت خود را به Red Hood تغییر میدهد و تبدیل به باغی قانون شکنی می شود که به روش خودش ( که چندان هم مسالمت آمیز نیست ! ) سعی در اجرای عدالت دارد. ماجراهای Red Hood را می توانید در بسته الحاقی Red Hood Story Pack که برای همین شماره منتشر شده دنبال کنید.
  • رابین سوم تیم دریک ( Tim Drake ) و همان کسی ست که در این نسخه هم بعنوان رابین او را در کنار بتمن می بینیم.

از پرداخت شخصیتی ضعیف Arkham Knight که بگذریم، به دیگر دشمنان بتمن می رسیم. مترسک ( Scarecrow ) را میتوان دشمن اصلی این نسخه به حساب آورد که در بیشتر مواقع حضوری پشت پرده دارد و بتمن با با بازوی اجرایی آن یعنی Arkham Knight اغلب دست و پنجه نرم می کند. Scarecrow و Arkham Knight دقیقا همان نقش های بترتیب دکتر استرنج و جوکر در Arkham City را ایفا می کنند؛ یکی تهدیدی برای شهر و دیگری تهدیدی ضخصی برای بتمن است. البته جوکر علی رغم مرگش در پابان Arkham City در این عنوان هم حضور فعالی دارد. نقش جوکر با وجود وضعیت حیاتی اش ( یا بهتر است بگویم عدم حیاتش ! ) بسیار بهتر از دیگر دشمنان قسم خورده ی شوالیه تاریکی کار شده. در Arkham Knight درمیابیم که در نسخه قبلی جوکر خون آلوده خود را به بیمارستان هایی در سطح گاتهم فرتاده بود که منجر به آلودگی 5 نفر شد. 3 نفر از آنها در حال تبدیل شدن به مدل جوکری شخصیت خود هستند و نفر چهارمی که ظاهرا نسبت به خون جوکر مقاوم است، و البته خود بتمن نفر پنجم این جمع است. بتمن که در ابتدای وقابع Arkham City به خون جوگر آلوده شده بود،در این نسخه مدام جوکر را می بیند ( توهم ) و حتی در لحظاتی جوکر درونش بر او غلبه می کند و کنترل بتمن را بدست می گیرد. تیکه ها و حرف هایی که جوکر به بتمن در این حالات می زند جزو معدود لحظاتی از بازی ست که شاید بخندید. این زخم زبان ها در عین طنز تلخی که دارند دست روی تاریک ترین و دردناک ترین خاطرات چهره ی پشت نقاب یعنی بروس وین می گذارند.

با دشمنان خرده پایی همچون پنگوئن و فایرفلای هم در خلال ماموریت های فرعی روبه رو می شوید که اساس اولی مبارزات گروهی و دیگری تعقیب و گریز و نجات گرگان هاست. مترسک به هر کدام از هم پیمانانش در صورت سقوط گاتهم قول داده به چیزی که می خواهند برسند؛ پنگوئن به پولی که از قاچاق سلاح بدست میاورد، فایرفلای به سوزاندن شهر، Arkham Knight به انتقام شخصی،ریدلر به تحقیر بتمن و دوچهره به فرمانروایی در خیابانهای گاتهم. و ماموریت های فرعی که در آنها با این دشمنان رودررو می شوید برای جلوگیری از رسیدن آنان به هدف هایشان است. دشمن گیاه دوست بتمن یعنی Poison Ivy هم در این قسمت حاضر است که بدلیل انتشار گاز ترس مترسک و اینکه تهدیدی برای سلامتی گیاه های شهر هستند مجبور به همکاری با بتمن در مقطعی از بازی می شود. در شمن شخصیت منفی اصلی Arkham Origins یعنی Black Mask هم در بازی حضور دارد که در بسته ی الحاقی Red Hood او را می بینیم.
اگر بخواهم کمی فلسفه بافی کنیم ، می توانیم دشمنان بتمن را به مثابه ی 7 گناه کبیره در نظر بگیریم : Arkham Knight ( خشم ) ، ریدلر ( حسادت ) ، پنگوئن (شکم پرستی ) ، فایرفلای ( شهوت ) ، دو چهره ( طمع ) ، Deathstroke ( تکبر ) و در نهایت Black Mask ( کاهلی ) که در این بازی می توانیم با جنبه های بیشتری از پرسونای هر یک آشنا شویم.

البته در این نسخه با دو شخصیت دیگر ( یکی منفی و دیگری خاکستری ) روبرو می شویم که بترتیب پروفسور پیگ ( Professor Pyg ) و Bat-Man هستند؛ اولی افتاده در دام تباهی در پی رسیدن به ایده آل نهایی و دیگری قربانی همین راه. داستان های جانبی این دو کاراکتر به خوبی کار شده و کشف حقیقت و رویارویی با آنان از لحظات پرتنش و استثنایی بازی است.


اما در نقطه ی مقابل اینهمه دشمن هستند افرادی که در جبهه ی  عدالت در کنار بتمن مبارزه و او را همراهی کنند؛ افرادی مانند لوشس فاکس ( Lucios Fox ) ، کمیسر جیمز گوردون ( Comissioner James Gordon ) ،اوراکل ( Oracle ) که دختر کمیسر گوردن است و با ربوده شدنش توسط مترسک راه کمیسر گوردون از بتمن جدا می شود ، رابین ، نایت وینگ ، Catwoman ، ازرائل ( Azrael ) و بت گرل که کنترل همه به جز اوراکل و فاکس در مقاطعی از بازی به بازیکن واگذار می شود.

جا دارد در اینجا اشاره کنم به معنی واژه ی Knight که به اشتباه همگان آنرا شوالیه معنی می کنند ( هر چند در این نقد چندین دفعه از عبارت شوالیه ی تاریکی استفاده کردم ). Knight در زبان انگلیسی علاوه بر شوالیه به معنی اسب صفحه ی شطرنج نیز هست و همانطور که در فیلم سینمایی The Dark Knight ( محصول سال 2008 ) می بینیم ، مردم شهر گاتهم مدعی العموم وقت یعنی هاروی دنت ( که بعدا به Two-Face تبدیل می شود ) را نه شوالیه سفید که مهره ی ( اسب ) سفید و عدالت طلب یا همان White Knight خطاب می کنند و بتمن لقب یاغی و خلافکار و مهره ی ( اسب ) سیاه یا Dark Knight میدهند که این دو در صفحه ی شطرنج که همان شهر گاتهم باشد مشغول مبارزه در دو جبهه ی خبر و شرند. عین این برداشت را می توان به Batman Arkham Knight هم بسط داد، که در آن بتمن و Arkham Knight در مقام دو اسب بازی شطرنج با یکدیگر در جدل اند. بروس وین همان اسب سفیدی است که برای محافظت از نشان خفاش و امیدی که به مردم شهر برای مبارزه علیه ظلم میدهد ( که می تواند به مانند مهره ی شاهد شطرنج تلقی شود ) وارد نبردی با اسب سیاه ( Arkham Knight ) می شود که در خدمت نیروی پلید است و از Scarecrow ( همان مهره ی شاه شطرنج ) تبعیت می کند. نام این شماره هم بر خلاف تصور عموم که فکر می کنند به دمشن اصلی این نسخه اشاره دارد ، بنطرم به خود بتمن و نقش او در این مبارزه دلالت دارد.

پس از اتفاقات پایانی داستان درمی یابیم که بتمن مجبور به افشای هویت خود می شود و در ادامه بروس وین به همراه آلفرد بر اثر انفجار عمارت وین در برابر چشم مردم می میرد ( البته به طرز نمایشی این اتفاق میافتد تا مسیر برای ادامه ی این سری باز باشد. ). اما همچنان نماد خفاش و مبارزه برای عدالیت در گاتهم پابرجاست و تبهکاران از فکر اینکه روزی دوباره سروکله بتمن پیدا شود می ترسند. اگر منصفانه و با توجه به اتفاقات داستانی نسخه های قبل به پایان بندی این قسمت نگاه کنیم متوجه خواهیم شد که راکستدی توانسته وداع باشکوهی با خفاش شبگرد گاتهم داشته باشد و در عین حال راه برای ساخت ادامه ی از سری در آینده باز بگذارد.

اما می رسیم به اصلی ترین بخش یک بازی ویدیویی یعنی گیم پلی. در این قسمت Batman Arkham Knight همانند نسخه های قبلی خوش می درخشد و موفق می شود تجربه ای لذت بخش برای بازیکن فراهم آورد. اساس گیم پلی همانند سه نسخه قبلی رفتن از نقطه ی A به B و مبارزه با یک یا چند گروه از دشمنان و حل معمایی ساده جهت پیشبرد داستان است.سیستم کمبات و نبردها بر پایه ی ضربه-ضربه و اجرای چند ضرب ها ( کمبو- Combo ) بنا شده و سیستم مبارزه یا به اصطلاح سازندگان « مبارزات شناور » ( Flow Combat ) از بهترین مکانیک های بازی است. این حالت که اولین بار در Arkham Asylum از آن استفاده شد، به بتمن و بازیکن اجازه میدهد که بدون قطع شدن زنجیره ای از حرکات از چندضرب ها استفاده کنند و حتی بدون قطعی از گجت هایی مانند بترنگ ( Batarang ) یا ژل های انفجاری ( Explosive Gel ) و شوک الکتریکی ( Electrical Charge ) استفاده کند.

مکمل بخش مبارزات، معماهای بازی قرار دارند که در دو دسته ی معماهای داستانی و معماهای ریدلر طبقه بندی می شوند. با حل معماهای داستانی در داستان های فرعی یا اصلی بازی پیشروی می کنید، مانند گره گشایی از معمای اجسادی که در جای جای گاتهم می یابید. و در مقابل معماهایی قرار دارند که ریدلر برای به چالش کشیدن قردت فکر بتمن و تحقیر او و اثبات اینکه خودش از بتمن باهوش تر است طراحی کرده است که تعدادشان کم هم نیست؛مانند مراحل معمایی که در صورت پیروزی در آنها Catwoman را از چنگال تله ی مرگباری که ریدلر برایش طراحی کرده نجات می دهید و در نهایت پس از حل همه ی معماها با خود ریدلر روبه رو میشوید. مکانیک حل معما هم مانند نسخه های قبلی است و فرق چندانی نکرده، کافی ست حالت کارآگاهی ( Detective Mode ) بهترین کارآگاه جهان را فعال کنید و صحنه و مدارک را بررسی کنید تا آلفرد به شما اطلاعاتی راجع به آن بدهد. البته پیشرفت های جزئی هم در این قسمت صورت گرفته، مانند اسکن اعضای بدن قربانیان در سه سطح پوست،گوشت، استخوان که هر کدام سرنخ هایی برای حل پرونده به شما میدهد.

مهم ترین تغییر در گیم پلی بازی که بازی را دستخوش تحول اساسی کرده اضافه شدن بتموبیل ( Batmobile ) است که بواسطه ی آن می توانید در شهر گاتهم گشت و گذار کنید یا به تعقیب تبهکاران و خودروهای نظامی Arkham Knight بروید. بتموبیل دو حالت رانندگی معمولی و تهاجمی دارد که در حالت معمولی همانند ماشینی معمولی می توانید به راحتی حرکت کنید و حتی از بوست سرعت استفاده کنید یا در تعقیب و گریزها از دست شلیک های دشمنان جاخالی دهید اما با ورود به حالت تهاجمی Batmobile تبدیل به تانکی مهیب می شود که کنترل ان در این بخش هم راضی کننده و خوش دست است. با بتموبیل می توانید در ماموریت هایی مثل از بین بردن ماشین های کنترل Arkham Knight یا مین هایی که در سطح شهر جایگذاری شده اند هم شرکت کنید و همین موضوع سبب شده تا مراحل بازی از تنوع خوبی برخوردار شوند. در مود تانک بتومبیل یک سلاح اصلی ( انفجاری ) و یک سلاح ثانویه ( اتوماتیک ) در اختیار بازیکن قرار می گیرد که به مرور می توانید قدرت تخریب پذیری و میزان مهمات  هر یک را ارتقا دهید. همچنین می توانید در مواقع لزوم در مبارزات با بتموبیل وسائل نقلیه یا درون های دشمن را برای مدت محدودی هک کنید و آنها را علیه هم نوعشان بکار بگیرید یا با ایجاد موقتی میدان شوک الکتریکی تمام تجهیزاتی که در شعاع آن هستند را برای مدتی از کار بیندازید. حتی وقتی در کنار بتموبیل با بتمن در حال مبارزه با تبهکاران هستید می توایند  برای اجرای تمام کننده ( Finisher ) یا بقول بازی Take-Down ها از Batmobile کمک بگیرید.

هنوز هم می توانید مثل قبل در خیابان های گاتهم قدم بزنید یا با پرواز بر فراز شهر به مقصد خود برسید اما با راندن بتومبیل می توان به مهارت استودیوی راکستدی در خلق تجربه ای آرکید و Racing وار در دل عنوانی اکشن پی برد . اضافه شدن بتموبیل معماهای ریدلر که پیش از این ذکرش رفت را هم دستخوش تغییر کرده و تعداد زیادی از این دسته معماها فقط بواسطه ی استفاده از بتومبیل حل می شوند. البته تغییرات صورت گرفته به همین جا خلاصه نشده و معماهایی که سابقا با به چالش کشیدن قدرت تفکر بازیکن و تلاش او برای یافتن روابط منطقی حل میشدند حالا با تکیه بر سرعت عمل و عکس-العمل بازیکن و مهارتش در رانندگی با بتومبیل حل می شوند که می تواند برای طرفداران ساختار معماهای نسخه های قبلی ناخوشایند باشد.

در بخش هایی از بازی کنترل شخصیت های دیگری جز بتمن مانند کمیسر جیمز گوردون، ازرائل ( Azrael )، نایت وینگ ( Nightwing ) ، کتوومن ( Catwoman )،هارلی کوئین ( Harley Quinne )، بت گرل (Bat Girl ) و رد هود ( Red Hood ) هم به بازیکن سپرده می شود که به غیر از سه مورد آخر که در بسته های الحاقی در درسترس اند و کتوومن که چابک تر است، بقیه هیچ تفاوتی با بتمن ندارند و از همان استایل مبارزه و حرکت پیروی می کنند.

می رسیم به بخشی که بازی نسبت به پیشینیانش بیشترین تغییر یا بهتر بگویم پیشرفت را در آن داشته، گرافیک.

بازی ابتدای نسل هشتم ( 23 June سال 2015 ) عرضه شد و توانست به خوبی از قدرت کنسول های جدد استفاده کند. افکت های گرافیکی مانند بارش باران و نورهای ساطع شده از چراغ ماشین ها به زیبایی کار شده اند و با توجه به اینکه تمام وقایع بازی مانند سه نسخه قبلی در یک شب اتفاق می افتند، هیچگاه از نبود نور خورشید شاکی نخواهید شد زیرا نورپردازی منبع ساکن مانند فروشگاه ها و ساختمان ها و منباع نتحرک مثل درون ها  و ماشین ها به قدری زیبا انجام شده است که کمبود نور طبیعی به چشم نخواهد آمد.بافت ها ( Texture ) بکار رفته در محیط های بیرونی مثل نمای ساختمان ها و زمین از کیفیت خوبی برخوردارند؛ خصوصا بافت های زمین ( Terrain ) مثل گل و لای جاده ها که کافی ست یکبار با بتموبیل به سرعت از روی آنها بگذرید و شاهد پاشیده شدن گل و لای به طراف و چسبیدن آن به چرخ های بتموبیل باشید تا با من هم عقیده شوید. پرداخت ظاهری کاراکترهای بازی هم با جزئیات بالایی صورت گرفته و در این زمینه شاهد پیشرفت فوق العاده ای نسبت به نسخه های قبلی به مدد قدرت کنسول های نسل جدید هستیم.

البته در بخش گرافیکی هم نواقص کوچکی باعث می شوند تا گاهی اوقات از این قسمت دلسرد شوید. ظاهر شدن ناگهانی بافت ها ( Pop-Up Texture ) که در بین عنواوینی که از موتور آنریل انجین 3 ( Unreal Engine 3 ) استفاده می کنند به کرات به چشم می خورد در این بازی هم به چشم می خورد که با  گسترده تر شدن محیط کلی بازی و وسیع تر شدن آن و نبود لودینگ بین مراحل این مشکل تشدید هم شده که با ارفاق قابل چشم پوشی است. مشکل عجیبی که پس از گذشت 3 نسخه هنوز هم شاهد آن هستیم انمیشن مبارزات دشمنان است؛ در هر مبارزه هنگام از پای درآوردن آخرین نیروی حریف ، صحنه آهسته شده و می توانید لحظه ی فرودآوردن آخرین مشت یا لگد را از قابی سینمایی ( که چندان جایگیری درستی هم ندارد ) ببینید که در همین لحظه انیمیشن ضربه زدن بتمن یا افتادن دشمن با هم تداخل پیدا می کنند و شاهد خنده دار ترین لحظه در کل بازی هستیم.

شهر گاتهم بر خلاف ظاهر خالی از سکنه اش پر از ماموریت ها و مراحلی است که می توانید با انجام آن ها هم در داستان های فرعی پیشروی کنید و هم امتیاز ارتقا بدست آورید که در بازی با نام Wayne Point شناخته می شود و برای ارتقای گجت ها و لباس و حرکات بتمن و بتموبیل کاربرد دارد. اگر هم از بخش داستانی بازی خسته شدید می توایند سری به AR Challanges بزنید و با موجی از دشمنان در نقشه هایی که در بسته های دانلودی عرضه می شوند مبارزه کنید و مهارت های رزمی خود را بسنجید.

در بخش موسیقی با تلاشی شایسته ازطرف راکستدی طرف هستیم. نیک آروندل ( Nick Arundel ) در مقام کارگردان صدا و دیوید باکلی ( David Buckley ) بعنوان آهنگساز و تنظیم کننده قطعات موسیقی زیبایی برای این نسخه خلق کردند که کاملا مناسب حال و هوای خفقان آور و گرفته ی گاتهم است. موسیقی در مراحل بازی به به آرامی بازیکن را همراهی می کند و در مبارزات بازی شاهد شیفت نامحسوس آن به موسیقی با ضرب آهنگ بالا هستیم. تم اصلی بازی هر چند به مانند قطعه ی منوی Batman Arkham Asylum حزن انگیز و در عین حال امیدوار کننده نیست اما موفق شده تا روحیه و خلق و خوی شخصیت بروس وین و تکامل او از مبارزی صلح طلب به مبارزی ناامید را تجلی دهد ( کافی است ویدیوی آغازین بازی را بهمراه موسیقی آن یکبار دیگر تماشا کنید ) .

در قسمت صداگذاری به لیستی از شخصیت های می رسیم که صداگذاری هر کدام بغیر از Arkham Knight راضی کننده است. بار دیگر کوین کانروی ( Kevin Conroy ) صدای باصلابت و سنگین خود ر به بتمن/ بروس وین قرض داده و در مقابل مارک همیل ( Mark Hamill ) با حضوری کوتاه تر در کالبد جوکر توانستند موفقیت خود در Arkham Asylum و Arkham City را تکرار کنند. تروی بیکر (Troy Baker )، مرد هزار چهره ی این روزهای صنعت گیم در نقش های دوچهره ( Two -Face ) و Arkham Knight سخن گفته که با در نظر گرفتن اجراهایش در The Last of Us و Uncharted 4 و MGS V انتظار بیشتری از عملکردش می رفت که نتوانسته در Batman Arkham Knight  خوب ظاهر شود. در نقش کمیسر گوردون هم جاناتان بنکس ( Jonathan Banks ) حضور دارد که احتمالا وی را از سریال های Breaking Bad و Better Call Saul بخاطر می آورید و در اینجا هم عملکرد قابل قبولی ارائه داده است و سیر شخصیتی جیمز گوردون از کسی که در ابتدا همراه بتمن است و بعدا مخالف او می شود را به خوبی اجرا کرده است. دیگر صدایی که شاید به گوشتان آشنا برسد متعلق به افسر هارگریو ( Officer Hargrave ) است که وظیفه ی صداپیشگی او را رابین اتکین داونز ( Robin Atkin Downes ) برعهده دارد که می توان از نقش های قابل توجه اش به شخصیت کازوهیرا میلر ( Kazuhira Miller ) از بازی Metal Gear Solid V اشاره کرد.


در نهایت باید گفت که استودیو راکستدی موفق شده تا با Batman Arkham Knight خداحافظی باشکوهی با این سری و شخصیت بتمن داشته باشد  ولی اگر بازی از مشکلات کوچکی که هم اکنون دارد بی بهره بود می شد به راحتی لقب بهترین بازی اقتباسی از کتاب های کمیک را به آن داد اما همچنان این مقان در اختیار برادر بزرگترش یعنی Batman Arkham City قرار دارد.

 

پس از عرضه ی نخستین قسمت از مجموعه ی Arkham بنام Batman Arkham Asylum و در پی موفقیت آن، استودیوی Rocksteady ساخت قسمت دوم تحت عنوان Batman Arkham City را کلید زد که در نهایت منجر به خلق اثری ممتاز و برجسته شد و توانست نام خود را بعنوان بهترین بازی ویدیویی اقتباسی از کمیک بوک ها از طرف کتاب رکوردهای گینس ثبت کند. داستان و روایت مناسب، گیم پلی تکامل یافته ی Arkham Asylum ، نوآوری و در عین حال وفاداری به ریشه ی بتمن باعث شد که Arkham City تبدیل به همان بازی ای شود که طرفداران خفاش…

امتیاز

گرافیک - 8.5
داستان - 8
گیم پلی - 10
موسیقی - 9.5
صداگذاری - 8.5

8.9

SCORE

Batman Arkham Knight ثابت کرد که می توان نسخه ی سوم خوب از یک سری ساخت هر چند با وجود نواقص کوچکی که دارد نمی توان به آن لقب بهترین بازی در سری Arkham را داد.

Reviewd On PS4
User Rating: 3.5 ( 1 votes)

درباره‌ی نوید غلامی

Pray for the BEST , Prepare for the WORST

بیشتر بخوانید

عنوان جدید سری Dead Island به گوشی های هوشمند می آید

امروز استودیوی Deep Silver سازنده سری Dead Island در حساب توییتری خود اعلام کرد که …

2 ديدگاه

  1. مبین کبیری

    نقد خوب و مفیدی بود. چون حتی یک قسمت بیهوده هم نداشت، تک تک قسمت هاش مفید بود و از بخش رابین خیلی خوشم اومد.

    • سپاسگذارم از این که وقت گذاشتی و نقدو خوندی.  برای فهم بهتر شخصیت آرکهم نایت بنظرم باید از بک گراند و پیش زمینه داستانی بتمن و اطرافیانش مطلع بود تا به درک درستی از وقایع این نسخه از بازی برسیم.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *