خانه / پلتفرم / Mobile / نقد و بررسی To The Moon – بازی پلی

نقد و بررسی To The Moon – بازی پلی

به مناسبت عرضه ی To The Moon برای پلتفرم های موبایل سعی کردم نگاهی بیندازم به اثر اصلی که پیش تر از سوی سازنده ای مستقل بنام کن گائو ( Kan R. Gao ) در استودیو Freebird Games برای پلتفرم PC ساخته و عرضه شده بود. این شما و این نقد و بررسی To The Moon در بازی پلی  .

To The Moon داستان گذشته است. گذشته ی آدم ها،تصمیماتشان،احساسشان و حسرتشان برای تکرار خاطرات. این که هیچ کس از بین نمی رود و همیشه در خاطر می ماند. این که فارغ از تمام مشکلات، چقدر ساده می توان به یکی دل بست و چقدر ساده تر می توان از دستش داد. To The Moon تعریف چندباره زیستن در لحظه ای خاص است.

بازی روایتگر داستان مردی بنام جانی وایس ( Johnny Wyles ) است که در بستر مرگ آرزوی سفر به کره ی ماه دارد. خوشبختانه شرکتی هست بنام زیگموند ( Sigmund Corp ) که می تواند این آرزو را محقق کند. کار این شرکت این است که با نفوذ به خاطرات شخص در حال احتضار، گذشته و خاطرات او را طوری دستکاری کنند که گویی به آرزوی خود رسیده است و خشنود از سرانجام، چشم به روی هم بگذارد.
دکتر اوا روزالین ( Dr. Eva Rosalene ) و نیل واتس ( Dr. Neil Watts ) از این شرکت برای به واقعیت پیوستن آرزوی جانی به دیدار او می روند و با پیکر نیمه جان او، که به گفته ی پزشک معالجش چند ساعتی تا مرگ فاصله ندارد، مواجه می شوند و با پرسش از خدمتکار خانه ی جانی درمیابند که وی نمی داند برای چه دوست دارد به ماه سفر کند، منتها احساس نیاز به این کار را همیشه در وجود خود احساس می کرده ست. و این سرآغاز سفر دو دانشمند ما به ذهن جانی است.

داستان To The Moon روایت کننده ی یک عمر حسرت و لحظه ای شادمانی ست و فارغ از هر پیش زمینه ای که مخاطب دارد می توان با داستان آن همراه شد و نقطه اشتراکی بین دنیای بازی و خود پیدا کرد. داستان بازی به جرأت از زیباترین قصه هایی است که تا به حال در یک بازی ویدیویی دیده و شنیده ام و نوع روایت آن بر خلاف تصوری که ممکن است داشته باشید که بازی هایی با گرافیک پکسلی و در کل از نظر بصری ساده نمی توانند قصه گو باشند، باید گفت به بهترین شکل ممکن انجام شده و تصور گفتن سرگذشتی چنین زیبا در قبی غیر از بازی های ویدیویی محال بنظر می رسد.

دانشمندان ما سفر خود را از آخرین خاطرات جانی که مربوط به چند روز پیش از وقایع ابتدای بازی است شروع می کنند و بترتیب از دوران کهنسالی به میانسالی، جوانی، نوجوانی و در نهایت کودکی وی می رسند. روند پیشرفت داستان بر خلاف روایت برعکس بازی که خط زمانی وارونه ای را دنبال می کند؛ به هیچ وجه باعث سردرگمی نخواهد شد و در نهایت پس از رسیدن به کودکی جانی و کنار هم قرار دادن تکه های داستان دلیل میل او به سفر به ماه و رخدادهای پیرامون آنرا متوجه خواهید شد. به همین منظور دانشمندان ما در هر مرحله که مربوط به برهه ی زمانی خاصی از زندگی جانی ست،شی ای کلیدی مربوط به خاطره ی اصلی آن دوره را جمع می کنند که می توان گفت بغیر از راه رفتن و صحبت کردن تنها عمل دیگری که انجام می دهید همین است.

در کل بازی در این قسمت موفق شده تا داستانی شخصی و در عین حال جهان شمول از عشق و مهربانی پیش روی مخاطب خود قرار دهد و او را به گریه و سپس خنده بیاندازد. اگر تا پایان بازی نتوانستید گریه کنید تبریک می گویم؛ شما سنگ دل ترین آدم کره ی زمین هستید !

To The Moon را می توان تلاشی برای قصه گویی در فرم بازی های ویدیویی توصیف کرد و به همین دلیل سعی سازندگان بر آن بوده تا با پرهیز از شلوغ کاری و پر کردن بازی با مکانیک های مختلف، داستان خود را تعریف کند. اما این به معنای نقش کم رنگ گیم پلی در بازی نیست. اکثر مواقع در بازی در حال و رفت و آمد و رفتن از نقطه ای به نقطه ی دیگر برای صحبت با شخصیت ها یا برداشتن آیتم ها برای اتمام ماموریت یا حل پازل های بسیار ساده ( در اصل اسم پازل را به دوش می کشند و بیشتر شبیه مرحله ای فرعی هستند ) هستید؛ ولی در این بین سازنده بازی هم کمی شیطنت می کند و به ژانرهای پرمخاطب این روزهای دنیای گیم هم گریزی می زند؛ از مبارزه ی ناتمام نوبتی با همستر و پیغام اخلاقی آن در ابتدای بازی گرفته تا اسب سواری در مسیری بسته و کوتاه که یادآور عناوین سبک Racing است و در نهایت مبارزه ای اشکن-استراتژیک با گلدان ها در محوطه ی مدرسه در اواخر بازی که هجوی ست بر سری Plants Vs. Zombies و عناوین اکشن محور و بی کله ای که بازار را اشباع کرده اند. چنین مواردی باعث می شوند که تجربه ی بازی ( که در بهترین حالت کمتر از 5 ساعت بطول می کشد ) خسته کننده نشود و هر زمان که احساس کردی بازی دارد فقط قصه تعریف می کند، با این موارد جانبی روبرو خواهید شد. البته در بعضی قسمت ها می توانید بین دو کاراکتر دانشمند سوییچ کنید یا دیالوگ انتخاب کنید که تاثیری در روند بازی ندارند و صرفا جهت تنوع در بازی گنجانده شده اند.

To The Moon با موتور RPG Maker ساخته شده که مختص عناوین RPG یا نوبتی است و موتوری ساده ولی کامل محصوب می شود. بازی مانند اکثر عناوینی که از این موتور استفاده می کنند گرافیکی پیکسلی دارد و از لحاظ فنی حرفی برای گفتن ندارد اما نباید این موضوع باعث شود فکر کنید گرافیک بازی ضعیف است. To The Moon شما را بیاد عناوین قدیمی و کلاسیک یا بازی های کنسول های SNES یا DS می اندازد و مثل آن عناوین سعی می کند با تکیه بر جنبه ی هنری ضعف های فنی ( یا بهرت است بگویم محدودیت های فنی ) خود را بپوشاند. خوشبختانه در این زمینه شاهد تلاش به ثمر نشسته ای هستیم. اجزای هر محیط به خوبی انتخاب و در جای مناسب استفاده شده اند و فارغ از اینکه به جای آبجکتی پرجزئیات با چند پیکسل طرف هستید، کاملا به فضاسازی بازی و مهارت سازندگان در استفاده از رنگ ها ایمان  می آورید. بهترین نمونه ی این مهارت را می توان در مرحله ی شهربازی دید.

در بخش موسیقی شاهد شاهکاری فرای قاب بازی ویدیویی هستیم. قبل از هرچیز لازم است اشاره کنم که موسیقی بازی را هم کن گائو ساخته و در چند قطعه با لارا شیگیرا ( Laura Shigihara ) همکاری کرده و این دو توانسته اندتا موسیقی کاملا متناسب با حال و هوای بازی خلق کنند. گل سرسبد موسیقی های بازی بنظرم دو قطعه ی To The Moon Main Theme یا تم اصلی بازی و( For Rive-Piano ( Johnny's Version هستند که اولی را در منوی اصلی بازی و دومی را برای اولین بار هنگامی که بچه های خدمتکار خانه ی جانی پیانو می نوازند خواهید شنید و تا مدت ها از ذهتنان پاک نخواهد شد. در ذکر زیبایی قطعات موسیقی بازی همین بس که از وقتی برای اولین بار در بازی آنها را شنیدم جای خود را در پلی لیست همیشگیم پیدا کردند و تقریبا روزی نیست که حداقل یکبار به آنان گوش نکنم. هم چنین باید گفت که موسیقی های بازی احتمالا شما را به یاد عناوین کلاسیک و محبوبی مثل Castlvania خواهند انداخت و این امر دلیل مشخصی دارد.
عناوین قدیمی بدلیل محدودیت های سخت افزاری کنسول ها و حجم کم کارتریج ها یا دیسک ها مجبور بودند از تعداد کمی فایل صوتی یا افکت و آهنگ در سول بازی استفاده کنند و به همین دلیل عموما از قظعاتی با طول کمتر از 2 دقیقه استفاده می کردند و تعداد انگشت شماری از سازها نوای هر قطعه را تشکیل می دادند. به همین خاطر آهنگسازان در عوض تمرکز خود را روی ساخت موتیف ها یا ملودی هایی صرف می کردند که هم کوتاه و زیبا باشند و هم براحتی در زهن مخاطب بمانند( موتیف کوچکترین واحد تشکیل دهنده ی یک سری نت موسیقیایی با ترتیب مشخص و معنا دار است ). حالا راز ماندگاری و محبوبیت موسیقی بسیاری از بازی های قدیمی مثل سری ماریو یا زلدا و سونیک را میدانید. این دقیقا همان کاری ست که گائو با موسیقی To The Moon انجام داده و اگر به قطعه ی تم اصلی بازی تا انتهای ثانیه 27 گوش دهید متوجه شالوده ی اصلی تمام قطعات موسیقی بازی خواهید شد. هم انتخاب نهایتا 2 ساز اصلی برای تمام قطعات یعنی پیانو و ویلون هم به همین دلیل صورت گرفته است.

افکت های صوتی بازی در سطح خوبی قرار دارد. شخصیت های بازی صداگذاری نشده اند و دیالوگ ها به شیوه ی عناوین قدیمی بر روی صفحه نقش می بندند و غیر از مویسقی و افکت ها چیز دیگری نمی شنوید. افکت های صوتی بازی از جمله افکت ضربه زدن یا زنگ موبایل اوا روزالین شما را به یاد عناوین کلاسیک خواهد انداخت و بعضی از افکت ها مثل صدای تعجب کاراکترها عینا ازعناوین قدیم برداشته شده اند  و حس نوستالژیکی به مخاطب القا می کنند.

در انتها باید گفت که To The Moon یک داستان است. داستانی که نباید آن را بازی کرد بلکه باید حس کرد. باید آن را تماشا کرد. شنید. و در آن غرق شد. To The Moon مصداقی بارزی بر این گفته که بازی های ویدیویی هنر هستند.  هیدئو کوجبما جمله ی معروفی دارد : " بازی های ویدیویی نباید سرگرم کننده باشند، بلکه باید آموزنده باشند. " . و TO The Moon بهتر از هر آموزگاری به ما می آموزد که مهمترین چیز در دنیا، عشق و علاقه و مهربانی به یکدیگر است. تجربه ی To The Moon را به هیچ وجه از دست ندهید.

به مناسبت عرضه ی To The Moon برای پلتفرم های موبایل سعی کردم نگاهی بیندازم به اثر اصلی که پیش تر از سوی سازنده ای مستقل بنام کن گائو ( Kan R. Gao ) در استودیو Freebird Games برای پلتفرم PC ساخته و عرضه شده بود. این شما و این نقد و بررسی To The Moon در بازی پلی  . To The Moon داستان گذشته است. گذشته ی آدم ها،تصمیماتشان،احساسشان و حسرتشان برای تکرار خاطرات. این که هیچ کس از بین نمی رود و همیشه در خاطر می ماند. این که فارغ از تمام مشکلات، چقدر ساده می توان به…

امتیاز

گرافیک - 10
داستان - 10
گیم پلی - 10
موسیقی - 10
صداگذاری - 10

10

SCORE

To The Moon روایتگر داستانی عمیق و احساس برانگیز در بستری ساده و بی آلایش است. مخاطب را به گریه می اندازد و سپس می خنداند. و از درون این چرخه داستانی از جنس عشق بازگو می کند. تجربه ی To The Moon بر همه واجب است.

Reviewd On PC
User Rating: 5 ( 1 votes)

درباره‌ی نوید غلامی

Pray for the BEST , Prepare for the WORST

پیشنهاد سردبیر

ضوابط و مقررات عرضه‌ی بازی به نفع بازی‌سازان و مصرف‌کنندگان داخلی تغییر می‌کند

بنیاد ملی بازی‌های رایانه‌ای پس از ماه‌ها بررسی کارشناسی جهت رونق صنعت بازی‌سازی داخلی و …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *